herşeyin tam olarak ne zaman başladığını bilmiyorum ,
ama bildiğim şey birşeylere başlamak daima önemlidir.

sevgi ne idi , evet çeşit çeşit sevgi var idi ama neydi...
misal ben , toplumca evli statü de görülen ama kendini evdaş baba olarak niteleyebilen biriyim .
sonra ekmek hamurundan pasta olmaz demiş hanımefendiler ,
e olmaz ama ben ekmek de pasta da yemem ,zarar verir sağlığa çünkü . mecazi anlamını çağrıştırdığı saygıdeğer hanım cinslerin kendilerine dair nitelemeleride ezberleride kendilerine bırakalım.

bundan 5 yıl önce bir manzara hatırlıyorum , hatırlamak iyidir bazen .....
ilk kızım daha 3 yaşındaydı , mr kontrast hasarımın ilk yılları....
lise de biriktirdiğim harçlığa istinaden rahmetli Babama ortak aldığımız ilk ve son araba ,evliliğimin 7 ci yılında eşek ölüsü olarak niteleyen birine satılıp, bir mayıs günü çekici üstünde bir başka şehire yolcu edilmişti , beni çok düşündüğünü iddia eden bir eşin, kendi ailesi ve çevresine vereceğini düşündüğü izlenimi daha çok düşünmesi sebebiyle....
biz ise baba kız bakakalmıştık birbirimize yolcu edilenin ardından.
insan yolların gerçekte ne zaman ayrıldığının ve hatta aslında en baştan beri hiç birleşmiş olmadığının farkına vardığında ve sadece çocukları adına katlanırken aynı karşısında ki mahlukatın oluşmamış kişiliğinin psikolojisi ve ezbere dayanarak yaptıklarının karşılığında onun kendi yokoluşunu izleme isteğinden ya da vesaire başka sebeple ya da hiç sebepsiz ama hiçbir öç hissi barındırmayan bir şekilde , hergün ve her saniye kendine milim milim hazırladığın yolda yine kendini milim milim her yönden yeniden baştan oluştururken .....
ve nasıl bir histir mekteplisi alaylısı en iyisinin bile sevgi olarak niteledikeri şeyin gerçek varlığını onamak için yaptıklarından ziyade görüntü vermeye dayalı hayat anlayışında vardıkları sonlu hayatlarında adına hırsla paralanıp, harcayabildikleri garantilerin adamların veya kadınların ederince onayladıklari hayatlarında bir kez olsun gerçekten ve neyi sevmişlerdir.....
bugün sevgi adına onca zaman sonra diyebileceğim ,
aslında çok şey var .....
ve bunu bugün 

çocuklarım için bu hasarlı halimle yaptığım irili ufaklı bir sürü şey ile hiçbir yardım almadan uğraşırken bir yandan ülke insanımın sağlıgını korumak için verdiğim savaşta bana eşlik eden bir tek kediler kuşlar köpekler ağaçlar güneş ve gökyüzü ve hayalimde ki deniz ve çocuklar ise ,bunu asla bir kadına değil ,
birtek tabiat  Yaradan çocuklar ve az da olsa iyi kalmakta inat eden insanlara ve bu topraklara borçluyum diyebilirim ....