susmuşsunuz bunca dedi ...
eskiden başka susardım ben dedi adam.
çocuktum o zaman
henüz insanlarla tanışmamıştık.
en fazla sulu kar saçmaya gebe bir kış soğuğunda babamla çinekop alıp
Eminönü Kadıköy vapurunun makine
dairesi önü bol tiresim ve uğultu ve mazot kokulu sığınağından geçip Haydarpaşa Göztepe arası lateral amigdala ürünü tetiklenmis  hayallerin içinden sıyrılıp banliyö hattı boyunca kırık travertenlerin
üstünden sekerek eve döndüğümde karnımı doyurup cizdigim resimlere sonrası uyuyakalmaktı susuşum çocuk iken...
peki şimdi diye sordu...
 eskiden beklerdim ,dedi adam
şimdi ise verilmiş zamanlarda ve vazgeçmeyen sebat ötesinin cocukça suskunluğun üstüne eklediği bilgi deneyimle ve yanıltmayan sezilerden gelen
tokatlari atıyorum insanlara.
ama bundan hiç mi hiç memnun değilim.
neden peki dedi.
herkes anlayacağı kadarını anlayabilir bu hayattan ve insan öz itibariyle iyi bir varlık olabilse de aslında haindir
ve tüm toplam kötülüğe rağmen ilkönce kendinde ki kötüyü ezip , kendini
adayabilecegin iyiye dair
 amaçları olmalı insanın .
sadece vazgeçme hep ekle ve zamanı bekle
zamanı gelince ise buna değeceğine inanıyorsan tüm gücünle vur.